Η Παρέμβαση στην Θεσσαλονίκη και την Εταιρία Λογοτεχνών για τα 35 χρόνια της

Advertisements

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ: Εκδηλώσεις, δραστηριότητες και εκδόσεις της Άνοιξης του 2019

Σάββατο 2 Μαρτίου,  Γρεβενά

35 Χρόνια Παρέμβαση & «Ενωμένα Μυστικά» στο Καφέ Lobby, ώρα 7 μ.μ. (βιβλιοπωλείο Ασυναγώνιστον, Τύρβη, Λέσχη βιβλιοδεσίας & λοιπών δραστηριοτήτων)

Τετάρτη 13 Μαρτίου, Θεσσαλονίκη

 35 Χρόνια Παρέμβαση & «Ενωμένα Μυστικά» στην αίθουσα της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης (Δημοσθένους 4)

Πέμπτη 21 Μαρτίου, Κοζάνη

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης στο Λαογραφικό Μουσείο Κοζάνης (αφιέρωμα στον Οδυσσέα Ελύτη, 40 χρόνια μετά το Νόμπελ)

Κυριακή 31 Μαρτίου, Κοζάνη

 Έκθεση ζωγραφικής του Μανώλη Δραγώγια στο Λαογραφικό Μουσείο Κοζάνης

Αρχές Απριλίου, Κοζάνη

35 Χρόνια Παρέμβαση

Αρχές Μαϊου, Κοζάνη

Παρουσίαση ποιητικής συλλογής της Ντέπης Χατζηκαμπάνη

Μάιος, Κοζάνη

 Παρουσίαση ποιητικής συλλογής του Εύδηλου Ελληνα (Κώστα Τσιάγκα) “Ποιητικές εξάρσεις-Νοητικές συμπληγάδες” στο ΣΥΝ-Βιβλιοπωλείο

Εκδόσεις

Ολυμπία Τσικαρδάνη, “Τοπία της στοργής”, μικρά πεζά (Η παρουσίαση θα γίνει τον Απρίλιο στα Σέρβια)

Τεύχος 191 της Παρέμβασης με μεγάλο αφιέρωμα: “Ακραγγίζοντας το καθόλου, Ανθολογώντας 72 ανέκδοτα νεοελληνικά ποιήματα 69 δημιουργών“, σε επιμέλεια Χριστίνας Καραντώνη και Κ. Θ. Ριζάκη

  • Για εκδόσεις βιβλίων στη σειρά εκδόσεων της Παρέμβασης: Επικοινωνία στα τηλ. 2461034691 και 6934812044.

«Ανθρωπος στην όπερααααα… (του Β. Π. Καραγιάννη)

Φεβρουάριος πριν χρόνια 20.
Aεροδρόμιον Mονάχου περιμένουμε την πτήση για Σλοβενία, Λουμπλιάνα. Xιόνι έξω. Tα καιρικά συνοδευτικά όχι αισιόδοξα· ομίχλη κι υγρασία. Mπύρες, λουκάνικα, αναμονή.
Mόναχο, ανάμεσα σε δυο μεγάλες μπύρες
κι ένα λουκάνικο μακρύ όσο η θύμησή σου
έπινα γουλιά μιλιά κι ολόκληρον με πήρες
ανάμνηση…

Στο αεροδρόμιο της Λουμπλιάνας, μια πόλη γερμανο-κεντροευρωπαϊκή με τα υπόλοιπα του τιτοϊκού σοσιαλισμού σαν τους απόκληρους συγγενείς, 25 χιλ. μακριά, μας περιμένουν. Πάνω στο τζάμι με το χνώτο γράφω ονόματα, ρήματα, σχέδια.
Kαταλύομεν εις ξενοδοχείον υψηλής βαθμίδος ως εκπρόσωποι εθνικού πολιτιστικού θεσμού! Eις υγείαν των νεοελλήνων φορολογουμένων. Mοναχικά τα δωμάτια κι έψαξα στο ραδιόφωνο το αντίστοιχο Tρίτο. Tο βρήκα. M’ ακολουθεί παντού αυτή η μουσική αίσθηση, έλλειψη κι αναζήτηση. Tο πρωί, κάθε πρωί κατεβαίνουμε στην πόλη· περνούμε το ποτάμι σε μια συνοικία παραδοσιακή, κάτι παρόμοιο είδα στο Στρασβούργο. ‘Eνα μπαρ, καφέ εσπρέσσο, καφενείο NΟSTALGIJA. H νοσταλγία είναι διεθνής ψυχική συνθήκη. ‘Oλοι νοσταλγούν κάτι. Tί ωραία λοιπόν. Mια ποικιλία από καρέκλες, ποικίλα πρόσωπα, ποικίλη διακόσμηση. Nοσταλγούμε ελληνικά. «Nοσταλγία» κάθε πρωί, λες και απουσιάζουμε μήνες. Tο κρύο είναι υγρό. Δεν κρύωσα ποτέ άλλοτε στη ζωή τόσο κρύα. Tα φώτα των αυτοκινήτων είναι από το πρωί αναμμένα. Tο φως της πόλης δεν είναι διαυγές.
O Bένο Tάουφερ είναι ένας από τους σημαντικότερους ποιητές του σήμερα της Σλοβενίας. Στο σπίτι του με όλη την βιβλιο-αισθητική του διανοούμενου και μόνον, τρώμε μια σούπα έκτακτη και συζητούμε, εγώ παρακολουθώ απόμακρος κι άγλωσσος. Στο δημόσιο «Σπίτι του Συγγραφέα», την επαύριον υποτίθεται γίνεται η επίσημη συνάντησή μας κι ανταλλάσσουμε απόψεις, εγώ πάντα δια της σιωπής, αλλά με την ενσώματη συμμετοχή μου, παρατηρώ μια υπηρεσία γραμμάτων που κινείται με επιχειρησιακή συνέπεια ασφαλιστικής εταιρείας. Yπάλληλοι, κεράσματα, χειραψίες, προσφωνήσεις, ήπια γραφειοκρατία. Eπειδή όμως αυτά αφορούν τη λογοτεχνία, τους συγγραφείς και τα γράμματα έχουν μια ζεστασιά κι αποπνέουν μια οικειότητα. Kάποια στιγμή υπήρξε και πολυμερής επίσημη συνάθροιση προσώπων κάτω από προτομές και φωτογραφίες μεγάλων τους συγγραφέων, από τους οποίους δεν γνώριζα κανέναν.
Είμαι εδώ, είμαστε αναρωτιέμαι φευγαλέα με κάποιο ρόλο σε κάποια αποστολή ή μήπως ευκαιρία ήταν το ταξίδι αυτό να ικανοποιήσει προσωπικές και μόνον διαθέσεις. Σε μένα αυτήν του ταξιδιού σε ξένη χώρα και στον συνταξιδιώτη μου την ανταπόδοση τυχόν προηγουμένων υποχρεώσεων του;
Ποιός ξέρει;
Περπατούμε τακτικά δίπλα από το ποτάμι. Διασχίζουμε τη λαϊκή αγορά της που είναι στεγασμένη και την ψαραγορά. Mπαίνω σε εκκλησιές και εισερχόμαστε σε μπαρ περαστικοί, ανεβαίνουμε στο λόφο που δεσπόζει της πόλεως για μια εξ ύψους κατόπτευση του τόπου· στο βάθος οι ‘Aλπεις χιονισμένες. Aνεβήκαμε από μια σήραγγα και μια σκάλα γεμάτη κρύο και ζητιάνους. Στην κορυφή καφέδες· ένας γάμος μας προσεγγίζει. Kάνουν όλα τα καθέκαστα ενώπιόν μας. Παραδοσιακή μουσική νύφες, γαμπροί, συγγενείς όλοι τους με τη σοβαρότητα της στιγμής. M’ αρέσει τ’ ακορντεόν τους. Tρώμε σε μια πολύ κυριλέ αίθουσα στο κέντρο. Tην άλλη μέρα στο τραπέζι που μας έκαναν οι φίλοι μας, έριξαν μπροστά μας σχεδόν μισό μοσχάρι. Tι ήταν αυτό για 5 άτομα; Mια σούπα όμως σε άλλη τράπεζα τώρα μέσα σε πιάτο βαθύ από ψωμί, ήταν καυτή σε ένα τοπίο απερίγραπτου, ύπουλου, υγρού κρύου που μας χνώτιζε μέχρι την ψυχή μας. Eθνικό Μουσείο μαζί και Πινακοθήκη. Mπαινοβγαίνουμε σε τεράστιους πίνακες, αγοράζω μερικές κάρτες κι αναμνηστικά μαντίλια. Aπέναντι η Ορθόδοξη εκκλησία του Aγίου Γεωργίου. Mπήκα κι ένιωσα σαν στο σπίτι μου. Eδώ μέσα ξέρω πως κάνουν, τι είναι το κάθε τι και πού λαμβάνει χώρα. ‘Aρα εν τω οίκω της ψυχής νιώθω ασφάλεια. Mπορώ και μιλώ κιόλας ή εν σιωπή εκτελώντας τα χρέη του επισκέπτη προσκυνητή. Στις ρωμαιοκαθολικές εκκλησίες νιώθεις μια αμηχανία που σου διαφεύγει η ιερότητα. Kοιτάς και νιώθεις ον μουσειακόν. Oπερα Κομίκ στην κρατική όπερά τους. Ο Βένο Τ. μας έδωσε προσκλήσεις για την πρεμιέρα. Σειρά δεύτερη κι ακριβώς μπροστά μας κάτι σαν πρωθυπουργοί και υπουργοί. Είχαμε και την εντελώς ακατάλληλη ενδυμασία, ως ταξιδιώτες άλλωστε. Eγώ τουλάχιστον με την διευθυντική καμπαρτίνα, που δεν έβγαζα από πάνω μου, αλλά εκεί ήταν όλα επίσημα, τα αρσενικά μαύρα, τα θηλυκά βαριά αλλά και μετρημένα ερεθιστικά. Στην διάρκεια της όπερας του Tσιμαρόζα, νύσταξα. Με κρατούσε με βία άυπνο η ένταση των ηθοποιών που τους έβλεπα από τόσο κοντά και οι προσπάθειές τους να αποδώσουν το ρόλο. Κάπως τους λυπήθηκα. Δεν ξέρω αν κάποιες στιγμές χάθηκα δια του ύπνου, μήπως έγινα κι αντιληπτός; Στο διάλειμμα σερβίρονταν κόκκινο και λευκό κρασί. ‘Hταν η πρεμιέρα κι ήμασταν κι εμείς επίσημοι. Γιατί όχι; Tα ‘χει κι αυτά η ξένη σοβαρή χώρα κι εμείς κατά κάποιο τρόπο είμαστε επίσημοι ξένοι…

(Από το «Ταξιδιωτικό στα βιβλία μαθητεία στο ταξίδι» (1995-2003 χρόνια στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης και το Ινστιτούτο Βιβλίου και Ανάγνωσης ) Κοζάνη 2010 εκδ. Παρέμβαση).

Από την παρουσίαση του βιβλίου «ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ» της Γεωργίας Δεμπερδεμίδου στην Κοζάνη


     Η δεύτερη ποιητική συλλογή της Γεωργίας Δεμπερδεμίδου, με τίτλο «Μονόδρομος καθρέφτης» (Εκδ. Γαβριηλίδης), παρουσιάστηκε την Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2019, στο Αναγνωστήριο του νέου κτιρίου της Βιβλιοθήκης Κοζάνης. Για το βιβλίο μίλησαν οι: Μιχάλης Πιτένης, συγγραφέας, Γιώργος Δελιόπουλος, ποιητής και Βάια Λαμπροπούλου, εκπαιδευτικός. Διαβάζει η Γλύκα Διονυσοπούλου, Υπ. Δρ Σχολής Kαλών Τεχνών Φλώρινας. Την εκδήλωση συντόνισε η φιλόλογος – συγγραφέας, Δήμητρα Καραγιάννη. Στο ακορντεόν ήταν η Δέσποινα Νταβαντζή.

Παρουσίαση του βιβλίου «ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ» της Γεωργίας Δεμπερδεμίδου την Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου, στο νέο κτίριο της Βιβλιοθήκης Κοζάνης

     Η δεύτερη ποιητική συλλογή της Γεωργίας Δεμπερδεμίδου, με τίτλο «Μονόδρομος καθρέφτης» (Εκδ. Γαβριηλίδης), πρόκειται να παρουσιαστεί την Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2019, ώρα 7.30 μ.μ. , στο Αναγνωστήριο του νέου κτιρίου της Βιβλιοθήκης Κοζάνης. Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι: Μιχάλης Πιτένης, συγγραφέας, Γιώργος Δελιόπουλος, ποιητής και Βάια Λαμπροπούλου, εκπαιδευτικός. Διαβάζει η Γλύκα Διονυσοπούλου, Υπ. Δρ Σχολής Kαλών Τεχνών Φλώρινας. Συντονίζει η φιλόλογος – συγγραφέας, Δήμητρα Καραγιάννη. Στο ακορντεόν η Δέσποινα Νταβαντζή. Την εκδήλωση διοργανώνουν το περιοδικό Παρέμβαση και οι Εκδόσεις Γαβριηλίδης.

Το βιβλίο χωρίζεται σε δύο θεματικές ενότητες: Α. Νύχτες σα θρύμματα  ποτηριού Β. Των εποχών κουρσάρος. Η φύση , ο έρωτας , η ζωή, ταξιδεύουν στις λέξεις των ποιημάτων, περιγράφοντας σκέψεις και εικόνες, ενώ οι μήνες και οι μέρες, ως άνθρωποι, αφήνουν το αποτύπωμα του χρόνου με ό, τι αυτό φέρνει μαζί του. Η ποιητική αυτή συλλογή της Γ.Δ. περιλαμβάνει ποιήματα των τελευταίων δύο ετών, αντιπροσωπευτικά της προσωπικότητας και της ποιητικής της δημιουργίας.

Η Γεωργία Δεμπερδεμίδου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κοζάνη, όπου και πέρασε τα μαθητικά της χρόνια. Σήμερα ζει και εργάζεται στην Λαμία. Έχει σπουδάσει Τουριστικές Επιχειρήσεις στην Λάρισα. Έχει ασχοληθεί με τη ζωγραφική, τη φωτογραφία και το θέατρο. Η πρώτη ποιητική συλλογή της έχει τίτλο «Η Ναυς των ονείρων»  (Μάρτιος 2015). Έλαβε  τιμητική διάκριση  στον 16ο Ετήσιο Διεθνή Διαγωνισμό Ποίησης του Λογοτεχνικού περιοδικού «Κελαινώ» το 2016.  Έχει συμμετάσχει σε ανθολογίες ποιημάτων και έχει δημοσιεύσει ποιήματά της σε έντυπα και ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά. Η τρίτη ποιητική της συλλογή βρίσκεται υπό έκδοση.